15 Ağustos 2015 Cumartesi

Ehime | Japonya Günlüğü #3 - Aşırı depresyonlu

Vize almaya gideceğim haftada harika bir haberle sarsılmış bulunmaktayım. Tam tatil dönüşü du bi internete bakıyım diyip 2dk telefondan girdim, hocadan huzursuz bir mail. Açtım okuyorum ama safi bilmediğimiz kanjilerle yazmış, çevirecek kadar netim de yok.

Yine de anlamama yetti olayı. Bir kez daha "zaten böyle şeyler hep benim başıma gelir" ve "hayatımda ilk defa doğru düzgün giden bi şey vardı" sözlerini sarfetmeme, hem de her gün her saat, gündoğdu.

Olay şöyle ki, biz bu programa 1.sınıfın ilk dönem ortalamasıyla katılıyoruz. Ki benimki 2.86 idi. Lanet olası türkçe dersim yüzünden 3 olmayı kaçırmıştım, zamanında sürekli söylendim Japonya'ya bu Türkçe yüzünden gidemezsem diye. Programın mülakatına katılmak içinse, 2.30 üzeri olmak yetiyodu. Katıldım kazandım haliyle ve 5 ay burslu japonya eğitimi cepteydi. Ehimedeki hocamdan burdaki hocama gelen ve onun da bana gönderdiği maile göre, bize burs verecek olan kurum bu yıl sistemini değiştirmiş. Bizim okul 4 puan üzerinden hesaplama yaparken, onlar 3 puan üzerinden hesaplama yapmaya geçmişler ve benim 2.86 olan puanım 3 tavan puanına göre hesaplayınca 2.15 çıkıyomuş. Ve tabi ki burs almama yetmiyormuş. Bunun tam vize almaya gideceğim hafta belli olması ne kadar harika bi şey.

Sadece sinirden ağlıyom başka elimden ne gelcek ki. Uğradığım haksızlığı düzeltebilecek gücüm de yok. Bir sürü belge işi halletmeye çalışıyorum Japonlarla ve Japonca!!! Ben o kadar çalışmışım etmişim stres yapmışım hakkımla programı kazanmışım, haftalarca burs başvurusu için saçma sapan bir sürü belge doldurup neden bu programa katılmak istiyorum dönünce napcam orda napcam gibi sayfalarca yazı yazmışım, uçak biletiyle haftalarca uğraşıp zar zor almışım, oh bi tek vize kaldı diye rahatlamışken yaptıklarına bak. Hayattan o kadar nefret ediyom ki şu an anlatamam.

Hocam bi belge göndermiş, tekrar burs başvurusu yapabiliyomuşuz. Ya ben zaten kazandığım bi şey için neden bi daha başvuru yapmak zorundayım diye sinirden geberdiğimden yazamıyorum bile!!! Yine aynı mevzular bu programda napcam bilmem ne. Küfür küfür küfür doldurup o kurumda bu kararı çıkaranın uygun yerine tıkabilsem çok rahatlıcam.

Sonra öğrendim ki, 3 kişi gidiyoruz ya biz, diğer 1 kız daha aynı problemden yanmış. Bildiğim kadarıyla onun not ortalaması benden biraz daha düşük ama emin değilim.

Ben bu bursu alamazsam bana ne hakkı doğacak şimdi? Onu bile bilmiyorum, gidemezsem öyle okul hayatıma devam edicem kimse de bi şey yapmıcak heralde. Moralim 0 bi şekilde yeni okul yılı ve bir daha asla programlara başvurmam sanırım.

Hocaya bu burs olmasa da ben Japonya'ya gitmek istiyorum. Burs olmazsa da yurtta kalıp, okula gidebilir miyim dedim. Evet yapabilirsin dedi. Ailem de öyle diyo zaten, vercekleri 1600küsür lira için bu kadar stres yapma onlara kalsın para biz veririz sana diyolar. Belki istediğim her yere gidemicem istediğim şeyleri alamıcam, okuldan yurda yurttan okula hayatı yaşıcam ama en azından Japonya'da yapıyo olucam bunları. O yüzden yine de gidicem sanırım burs da çıkmazsa soksunlar götlerine.

Hocaya sinir krizlerimin arasında yazabildiklerimi gönderdim, eskisi gibi düzenleyip yollar kuruma diye bekliyodum ama hayır, buraları böyle yap, şuraya daha somut örnekler yaz gibi şeyler yazıp bana geri yollamış. Bu burs çıkarsa katılmam gereken konuşma yarışması yazımı hazırlamam için 2 haftam kaldı, bi yandan ders çalışmam lazımken, sorumluluğu hiç bi şekilde bana ait olmayan bir şey için yine ben uğraşıyorum.

Neyse çok bıktım işte, resmen yaşamaya gücm yok. Hatta annem kızımın psikolojisini bozdular diye o kuruma dava açcakmış söylediğine göre lkfjsdfjsdf Ben kiralık katil tutmayı planlıyorum. Yine de içimde kalan son heves kırıntısıyla ders çalışmama döneyim. Yaşadığım bu haksızlık da öylece yanıma kalsın, hiç bi şey olmasın, herkes hayatına misler gibi devam etsin. Tiksiniyom hepinizden.


Hiç yorum yok :

Yorum Gönder