10 Şubat 2014 Pazartesi

Tatilden sonra ilk rehabilite günü

Dün ne biçim geldim Çanakkale'ye yaa! Bi daha da Metro'yla gelip gitmem ha! Zaten mola hariç 7 otogarda duruyoruz. Adamlar "yolcu alcaz mola değil, otobüsten inmeyelim" dedikten sonra 30-40dk orda bekliyo. Hadi ona alıştım zaten artık neyse, ama her durduğumuz yerde gerizekalı çalışanları yüzünden koltuk sorunu yaşadık! Hepsinde lan! Çıldırıyodum haa! Sonra tam Çanakkale'ye girdik Lapseki'yi geçtik 40-45dk yolum kalmış, biri koşarak şoföre gitti. Kaç kere dicem size Lapseki'de incez diye bağırdı. O yolu geri döndük. Bu krizleri yaşarken en büyük destekçim tabiyki her zaman olduğu gibi panpiytom Tüğçe'ydi:

En son otobüsten inip servise bindim. Birisi başkasının bavulunu almış. 10dk onu tartıştılar napsak diye. İşte benim gibi aykırı bavullar alsanıza kendinize fix lacivert aynı sıtayla bavullar... En son odama giriş yaptım bızzzz gibi. Donarak yattım uyudum. Sabah kalktım istemeyerek okula gittim. Sonra arkaaşlarla görüşüp takılınca isteksizliğim kaçtı neyse ki... 

İlk ders bol bol 2.dönemle ilgili korkutulduk. Sabah "seçim zamanı 2-3 gün dersi eker erken giderim yeaa" derken, ilk dersten sonra NAH GİDERİM dedim. Anam ağlayacak gibi. Zaten her bi boku özenle unutmuşuz öğrendiğimiz. Birazdan oturup tekrar yapıcam. Hatta yetinmeyip yarının dersini çalışıcam. Kesinlikle sıralamamdan düşmemem lazım. Ay yarın çıkışta iş arıycam daha bi de. Sabah didim "ben tekrar çalışmaya başlıcam, sosyal aktivitelerde ben çok yokum ona göre." dedim. Ardımdan 2 arkadaş "aa ben de çalışcam" dedi. Yarın bağalım hep beraber tura çıkıcaz. 

Sonra bi de yeni hocamız geldi. Kısıtlı imkanlarımızla tahta süsledik lkfsjdflksjdf O kenar süsleri özümüzü gösteren bi olaydı taam mı!

Sonra geldi işte allam böyle küçücük. Görünce hepimiz "aiiiyyyy" olduk. O da tahtayı gördü. Voaaaahhhh bikkurshitaaa ureshiiii diye başladı. Kameramı unuttum, sonra gidip alıp fotoğrafını çekebilir miyim falan dedi fklsjdflskdjf hiç türkçe bilmiyo bi de hııaa nasıl tatlıydı! Bi ara chokoreetoyla alakalı bi olay geçti. Türkçede de chokoreeto mu dedi, hayır çikolata dedik. KAWAIII!!!! yaptı fksjdflkdjf hakkaten ne şirin bi kelimeymiş lan, ilk defa farkettim. Neyse işte böyle şirinlikler bi şeyler öyle geçti gün. 

Sonra dışarlarda dolandık, hasret giderildi vs. Odaya geldik. Ben eşyalarımı düzenledim, Gikçe yemek falan yaptı. Düzenli hayata geçtim çok şükür. Benim kendimi evimde gibi hissetmem için çalışma masası lambamı getirmem gerekiyomuş meğersem. Ama beni en fazla 2 hafta tutar. O yüzden ıvır zıvırlarımı da doldurdum şu şekil:

Neyse gidiyom, en birinci olcam.


2 yorum :