22 Nisan 2012 Pazar

Tesadüfen yaşıyorum

Bugün işlerimin yolunda gitmeyeceği sabah babam tarafından kandırılmam da belliydi. Seni ben bırakıyım kursa dediğindeki hevesim anında söndü, şaka la şaka diyince. Olsun, babadır dedim, gittim bindim otobüsüme. Yolda "allah yareppi bi buzlu şey olsa da içsem"lik sıcakla boğuştum. Otobüs kızılaya girince meğersem Meşrutiyet kapalıymış, Starbucks'ın önünde indirdi la. NNİHÖHÖHÖ dedim. Yolda kapış kapış satılıyodu da biz mi almadık. Kıydım parama aldım buzlu meyvemi güle oynaya yürüdüm kursuma.

Acı gerçek o andan sonra suratıma tokadı vurdu. Bir kişi daha kursu bırakıyodu. Aylarca 2. kur için beklememin ardından bir kez daha 3. kur için bekleyebilirim. 3. kur açılsa bile 4. kuru göremicem çünkü sınıftan biri  Japonya'ya gidicek :'''''''''''''''''''''''''')))999999999999999999)')29'9)')')')') Bu her şeyi anlatsın. Japonca öğrenicem diye verdiğim mücadeleyi okulda versem! Sınıf kapatılınca yeni açılcak sınıfı beklemek 3 ay belki de 6 ay! Kanjileri unutmak var :'''''') ALLAAM YIHAAA! Sonra o sınıfa geçince tek tek sorguya çekicem eğer sınavın varsa, çok meşgul bi insansan siktir git allahını seviyosan dicem. YEMİNLE YIPRANDIM!

Kurstan çıkınca turbo yapmama rağmen kızılaya yarım saatte ulaşabildim. Sonra otobüste ölmek üzere olarak eve geldim. Kapıyı açan babam içeriye "Ayşe kaç!" diye bağırdı. Aha dedim ne bok yediniz acaba!? Odama bi girdim ki. Annem bütün dolabımı boşaltmış (Harçlığının 4/3ünü kıyafetler harcayan biri olduğumu  düşünün),
onları kendince düzenlemeye başlamış! Koreli ablalarımızın gırtlaktan gelen o "yyyyaaaaa" sesiyle daldım ortama! Annemi aldığım gibi (Hulk) dolaba attım, kapağa üstüne kapamaya çalışırken, biraz da orda çemkirdim. Ardından bütün yorgunluğumu ve açlığımı unutarak 1 saat kadar annemin bütün nefretime, iğrenç çıkardığım seslere rağmen dolabımı düzenlemeye devam etmesini izledim. Sonra baktım çişim gelmiş, bi gittim ki kapı kapatılamayacak şekilde, kıyafetlerimin devamı yığın yapılmış! Bu evde işeyemeyeceksem huzur nerde haaa nerdeee, tikkkkkksssiniyom hepinizden diye kapı açık işedim, çok bişey değil.

5 yorum :

  1. oha hayat çok üzerine geliyo laan O_O babana deseydin "madem dedin götür ulan!" falan belki götürürdü. sabah çok sıcaktı lan bide. tabi bizim evde kaloriferlerin tutulmayacak şekilde yanıyo olması da bi nedendi o ayrı mesele.

    japonca kursunu bi insan neden bırakır?!!! bi de evet yani unutma derdi falan var allam yazık sana ya. benim gelme ihtimalim olsa koşarak gelirdim ama nerdeee

    evde terör estirmişsin O_O annen topladı dimi hepsini sen dokunmdın? sana yaptırmadılar dimi bari ondan yırtmış ol O_O
    olm bırak ya o evde durulmaz lan. cidden bi insan çişini rahat rahat yapamadıktan sonra evin ne önemi var fff

    YanıtlaSil
  2. yazık lan bence kredi kartlarını ehliyeti kimlikleri yakıp otostopla japonyaya gtmenin vaktidir artık derdimizi bi şekilde anlatırız

    YanıtlaSil
  3. Hala neden kalorifer yanıyo la?!?!

    Abi nedeennn nedeenn nedenn yaa ağlıcam yeminle!!!! Baştan belli değil mi arkadaşım sizin bu sene hangi sınavlara giriceğiniz ya!?!! Toplam da 4 kişi falan sınavlar var meşgulum dedi bıraktı. GELME LA GELME GAKGİT YAAA!!!!

    Olm ben seviyorum bu evde durmayı aşkdjspdoajkdpsoakdaopsdkad arada böyle atraksiyonlar yaşıyoruz hayatıma renk geliyo opaskdpoaskdapsodk

    YanıtlaSil
  4. bu gün yönetici teyze atarlandı birilerine kapattılar ama benim yatak kalorifer önünde ve ben ter dökerek uyandım. dokunulmuyodu lan!

    kafalarına kafalarına ıslak odunla vurulası onlarda he. yuh cidden. mis gibi dilin kursuna gidiyosun sonra bırakıyorum. BOKMUSUNUZOLM

    atraksiyon anlayışın mesanene zarar lan ajnalnfdsljrgndsjrgnsjfns

    YanıtlaSil
  5. Ben bu blogdaki :') kutusunu özlemişim; bitirince elim ona gitti ama göremedim.

    YanıtlaSil