7 Mayıs 2010 Cuma

unutulmaya yüz tutmuş bir insanlık meselesi


Şu an böyle iç acıtıcı şeyler dinliyorum. Kardeşimin bilgisayardan devam ettiğim için ve yalnızca rihannadan umbrella ve queenden we will we will rokyu olduğundan fizy.com u tercih ettim. Dinlediğim hüzünlü şarkılar da bana bugün yine yaşamak zorunda kaldığım "sarılma" "olgu"sunu anımsattı. Yapamıyorum. Bunu artık dile getirmem gerekiyodu ama sarılmayın bana. Hele ki kalabalık bi ortamdaysak ya da yanımızda bi arkadaş daha varsa yapmayın olum. Sarılınca resmen insanın gerçek yüzü ortaya çıkıyo ya da isteksizliği işte. Sarıldığın kişinin arkasındaki sana bakıyosa yapcak bişey kalmamıştır zaten. Orda yapayalnızsın artık. Sevimsiz bi ifade takınıcaksın onu da yapamıyosuni benim tercihim gözlerimi kapamak o yüzden. Ama bilemiyorum yani sarılan arkadaşlarımdan biriyle yüz yüze geldiğim an, yani ne biliym arkadaşlıklarımı bi gözden geçiriyim diyorum eve gidip. Yapmayın. İzaha geçicem yavaş yavaş ama şarkı üzdü bak yine imoşın hali mi bırakmıyorum. Bu yazı da didaktik değildir.

neabıyon: görsel çok iyi olmadı da araştırmacı ruhum gerildi ondan.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder