2 Ağustos 2016 Salı

Ocak sonu faqirliqi | Japonya Günlüğü #49

Refü giderken yanında götüremeyeceği şeyleri bana bırakmıştı. Asetondur, şampuandır şükürler olsun ki yiyeceklerdir falan. Çünkü o gittiğinde Ocak 25di, ben bursumu Şubat 2-3 gibi alıyordum ve sadece bin küsür yenim vardı. Salak gibi de Shokugeki no Souma izlemeye başlamıştm lfsdkjflskdjfskdjf  Açlıktan kıvranıp, hazır ramenlere eppek banarken izledim o animeyi yaa. O haftaki fakirliğimi ajandamdaki şu nottan anlayalım:
Her ayın 29unda bizim yurdun sokağındaki karaageci de (ki tek güzel karaage yapan orasıydı) %30 indirim oluyodu. 29'un ni-ku (niku = et) okunuşundan dolayı olsa gerek. İşte böyle bir fakirlikti o hafta.... Bi de sınav haftammış haa. Yani pek ders falan yok, oyalancak şeyim de yok yani. Odamda ölüp kalmamışım iyi ki hem yalnızlıktan hem açlıktan. Sanırım vakit geçsin diye pazartesi günü evde oturmak yerine hocaya adımı bile yazdırmışım yabancı öğrencilere japocna supportluğu yapayım diye. Hatta şansıma salak fransız kız geldiydi de ona kanji öğretmeye çalışırken yıprandıydım. Salak malak ama o hala Japonya'da kim bilir....1yıllık öğrenciydi. Peh!

Ocak ayından bildirecek başka bi şeyim kalmamış sanırım. Ajandamda ders çalışmayla alakalı şeyler yazıyo sadece çünkü. Fotoğrafları gözden geçireyim bi de. Toparlayım bitsin artık bu ay da.
Ahaaaa buldum bi şey şfskdflsdkjf Okulda tek sevdiğim, bol bol konuşabildiğimiz dersin sınavı vardı 28 ocakta. Oturup münazaramsı bi şey yapmıştı, gericiydi accık yani. Gerici olan kısmı çinlilerle tayvanlılarla bunu yapıyo olmak. Çünkü japoncalarını çok üst seviye ve kendilerini kanıtlamak için seviye indirmiyolar hööh? diye kalıyon. Neyse ki ben Elena'yla (romanyalı arkaaş) aynı gruptaydım, ikimiz beraber bi tayvanlı kızın dediği bi lafa "höö?" diye kaldık da şoku atlatınca ben sordum o ne demek diye flksdjflskjd tabi sınavda sonra gelsin kıza tiksinerek bakarak dedikodu yapma keyfi. Mal mal kelimeler kullandı diye sinirlendiydik baya ama...
İşte sınavdan sonra, o dersimize bize yardıma gelen J-support teyzeler amcalar yemekli partimsi bi şey düzenlemişler. O FAKİR HAFTAMDA BELEŞ YEMEK YİYECEKTİM YANİ ŞANSA BAK FSKDLFJSLKFJSDF

 Böyle bi masa hazırlamışlar saolsunlar canlarım yaa kıyamam teyzoştoşlarım :''') Bir börekler çörekler kısırlar değildi ama fsldkfjskdf

Sonra gelenler böyle üşüşmüşüz başına şflskdşskdşflsdkf O çilekli pastadan da yiyemedik bize kalmadı bi baktık fırt yok olmuştu :)))))))))))) pisliqler.

 
Böyle bi tabak hazırladık biz serpülle kendimize 1er tane. o kahverengi şey ıslak sünger zaten flsdkjflskdj töbeler olsun hep tiskindim. tofunun bilmem napılmış hali göya da. o kuş üzümlü gibi duran pilav da çok töbeler olsundu, ayıp olmasın yiyelim diye çok uğraşmıştık ama.... Olmadı yani. O yanda gözüken çorba da tatsız tuzsuz yine zorla içmeye çalıştığımız bi çorbaydı. Faqirliqten yemek zorunda kaldık, ellerine sağlıktı ama hiç damak tadımız değildi yani.

Gerisi alışveriş yazısına kalmak zorunda, ocak ayından anlatacak başka bi şey kalmamış çünkü. Ona da yarın başlar şubat ayına geçerim artık. Görüşürük.

31 Temmuz 2016 Pazar

Tabi ki Japonya'da da odaya tıkılıp fangörllük yapılır | Japonya Günlüğü #48

 Refüyle Ehime günlerine devam ediyoruz. Geldik 22 Ocak'a. O gün ders aramda kombinide kahvaltı mı yapalım demiştik onun gibi bi şeyler sanırım. Refü'nün otelinin yakınındaki kombiniye gitmiştim de her zamanki masamız  (civardaki masalı tek kombini orasıydı. masa dediğim 2 tane he) sabahın köründe japon içkisi içerek kafası kıyak bi amca tarafından işgal edilmişti şflsdfkslkdjf Fakat hiç takmayaraktan gittim oturdum Refü'yü de alıp. Amca hemen muhabbete başladı tabi de tek hatırladığım "Japon erkekleri nasıl?" diyince "futsuu" (normal) demem şldskfşsldkfsşldkf 3 ay sonunda öyle bir bezmişlik yani artık bu sorudan.

Sonrasında Ookaidou'ya gitmişiz. Sanırım amaç dondurmalı melonpan yiyip animate'e gitmekti. Melonpan hayalkırıklığıydı. Çünkü bilmiyom, şu an olsa hayvan gibi yerdim aslında görünce farkettim fşsdksşdfk o an yemesi çok zor gelmişti ve melonpanı çok sertti, normal puf olandan değildi. Olsa yerdim 3-5 tane evet. fşsdlfksşdlfk
Sonraaaa yola devam ettik Animate'i bulmak için. Ve bir şok yaşadık. Benim o yoldan defalarca geçmeme rağmen, 3 aydır orada yaşıyor olmama rağmen, bir türlü farkedemediğim bir ayrıntının farkına varıp şok olduk. Ne yapacağımızı şaşırdık. Uzayıp giden o kapalı çarşımsı caddede yürüdüğüm tarafta dükkanların arasında yukarıya doğru çıkan merdivenler vardı. Ve o merdivenlerin duvarı tıkabasa poster doluydu. Ve tam girişte ise şu asılıydı.
Evet!! Mamo özünü bulmuş gorilleşirkenki en popi pozu asılıydı. Sonra o şoku atlatıp kafamızı yavaşça yukarı kaldırınca bi baktık Ehime'de Rashinban varmış şfdlskjflskdfjlskdfj Yani bizim ölüp bittiğimiz 2. el figürcü dükkanı. Hem de Animate'e gitmek için katedip durduğum o yolda yaa flsdkjfskdfjskdf Koşturarak içeri daldık tabiiisiii. Neden hatırlamıyom sınırlı vaktimiz mi vardı neydi. O gün ordan bi şeyler aldık mı hatırlayamıyorum. Animate'e geçip Utapuri 4. konser dvdsini almaktı hedefimiz çünkü. Ve 7bin civarı güzel bir parası vardı. Can yakar yani. Heleki 100yenin 3tlye yaklaştığı şu günlerde hiç çevirmek istemiyorum akfamdaki matematik hücrelerine blok atıyorum.

Animate'de yaşadığımız saçma sapan oalyı hatırlıyorum bi de. Dvdlere gittik. Sanırım zarar gelmesin diye midir nedir, orjinal dvdleri rafa koymamışlardı. Onun yerine temsili bi cd kabını alıyosun kasaya götürüyosun. Biz de aldık götürdük 1 tane kabı. Dedim kasiyere ben bu dvdden 2 tane istiyorum ama önce orjinalini görebilir miyim? dedim. Yani çok normal bi soru bence, bilmiyom orjinal kabı nasıl ne var falan. Sonra durdu durdu anlamaz gözlerle "donna kanjitteyuu koto des ka??" dedi. Tam çevirince yani nasıl bi hissiyat his diye mi oluyür, güzel bi çeviriyle nasıl bi şeye benzediğini görmek için mi denebilir. İlk anlamıyla düşününce dvdyi alıp orama burama sürüp kokluyomuşum gibi düşünüp beni bi gülme aldı fsdkjfsdjfosıjf Refüyle biz şok olduk bi bu nası bi anlamsız sorudur napacam bakacam işte götüme mi sokcam dvdyi. Kendimi toparlıyım hıı evet falan dedim fşlskdfşskdlf neyse getirdi tamam dedik aldık.

Ay bu fotoda şu anki kilomdan 7 kilo fazlam var töbest şüşkoya bak ya. Hala şüşkoyum da bundan zayıfım olsun flsdfkjsdfj  Neyse sonra benim yine dersim vardı galibası derse gidip refünün otele gittim. Normalde otel odasına ziyaretçi çıkması yasak ama uyaran olursa "ummm sorry i can't understand japanese :S.s.s" yani. Her şeyin çözümü var fsdkjfsdjf Ama uyaran olmadı neyse ki. Kombiniden aburcubur stoğumuzu da yapıp, açtık konseri izlemeye başladık. Ve farkettik ki biz 4. konserdeki hiç bi şarkıyı bilmiyoz ve kesinlikle bir 3. konserin yarattığı etkiyi yaratmadı fsdıjfosıdjf sonra dedik lan 3. konser dvdsini alsaydık keşke diye. Sonra da asıl 5. konser daha çok içimizi acıtcak hep bayıldığımız şarkıları söylemişler dedik yine bi depresyonlara girdik. Arada stoğumuz tükendikçe, ya da bunaldıkça çıkıp kombiniye gidiyoduk, kahve falan içip dönüyoduk. Gecenin 2-3ünde sokaklarda özgürlük keyfi yani fsdlkjfsldkfj

Dvdnin en can alıcı kısmı da kitapçığındaki fotoğraflardı bu arada, özellikle Suzuki ve Mamo tabisi.
 Yaklaşık 7 saat çeşitli eventler izledik o gün fdsksdkfsşdlkf Sonra artık saat 3 mü 4mü neydi sabah ben bisikletime atlayıp yurduma dönmüştüm. Ertesi gün de cumartesi keyfi için avmye gittik. Refü bi kaç alışveriş yaptı türküyeye götürmelik, sonra kaitenzushide çılgınlarca sushi gömdük. O günden başka şey hatırlamıyom.
Pazar günü de Rashinbana gitmişiz bu sefer figür almak üzere. O fotolarla şu an uğraşamıcem, bir alışveriş yazısında kalsın. Ardından Mr.donut'a gidip sınırsız kahveyle donut tıkınmışız. Ki istedim yine abv.
Ertesi gün malsif Refü Tokyo'ya gidip 1-2gün ardından Türküyeye döncekti. Ben onu havaalanına giden otobüse bindirdim, sonrasında başına gelenler, bavul ağırlığı yüzünden 5 parasız kalma mevzusunu yazmak isterdim ama hiç istemiyom inanın fksdjfoısjdf düşünmesi bile yordu şu an beni. Gideyim diyet dondurmalarımdan yiyim. Zaten Refü de gitmiş Ehime'den kalmışım bi başıma ve 5 parasız morali bozuk halde. Bugün yazmasam da olur.

28 Temmuz 2016 Perşembe

Ehime'de Free ve Purikura keyfi | Japonya Günlüğü #47

Şimdi Refüyle Ehime'de gezmeler tozmalar temalı kısma geçiyorum. Ajandamdan bakıyom tabi hepsi birbirine girik çünkü kafamda.

Belli ki o gün (18 ocak), izakayaya gitmişiz başka napmışız bilmiyom ama ne foto var ne bi şey çünkü flskdjsdfj ertesi günden itibaren okulum vardı ama. Sonrasında benim ders programıma göre hareket ettik hep. 19unda mesela sırf yemek yediğimiz fotolar var şflskdfşsdkjf napmışız allam oraya buraya gidip her şeyi yemişiz mi ne yani
Temsili olarak bu dursun bari. Fuji'de (avm) ben bibimbap refü karee gömerkene ürkek ceylan tipe bak ya fşsdflksdşlfksdf yalnız o gün de iyi yemiştim fakat güzel yemiştim haa boşuna almadım o kiloları da hala vermeye çalışıyom pflsdkfjsf pişman deyilim kıps.
Neyse bi kaç dükkan keşifledik burda bi kaç şey aldık adeta para ziyanı ama alışveriş yazısı yapar ona koyarım geçelim burları.

Ertesi gün ne yaptııııııkk!!! Free'nin (yüzen geyler animesi) filmine gitttiiikk!!! Free fanı bile değiliz ama sinemada anime izleme ve seiyuuları duyabilme fırsatını kaçıracak değiliz!!!

Öncesinde gidip yine yemek yemişiz. Okonomiyaki.
Aynı mekanda senseimizin bizi getirip aldırdığı okonomiyaki çoh güzeldi ama ne olduğunu hatırlayamayınca bizle ilgilenen garsonun tavsiyesini istedim. Malsif bize çok yumurta tatlı gelmişti pek sevmemiştik. Kadına bi düzgün okonomiyaki yediremedim yani püh.
Film saatimizi beklerken çoh güzel şeyler toparladım etraftan bu arada. Hala dururlar kitaplığımda tabisi.

Sonra filme girdik ve bileti gösterdiğimizde bize bi zarf mı ne vermişlerdi sanırım. Bi baktık içinde Free'li kartpostal falan vardı. Lan ben kendiminkini de Refü'ye mi vermiştim acaba naptın kadın sen onu çaldın mı hani nerde hakkaten!!!!??

Salon bi kaç kişi dışında boştu, artık son haftaları olduğu için neyse ki. Bol bol fangörlledik izlerken *3*

 Bu da karamelli patlamış mısır :''')
Filmden çıkınca tabiiki de maketleri başı boş bırakamazdık! Hemen gittik en favorimiz olan karakterin başına üşüştük lfksdjfksjdf bi de benim Makoto'dan tiksinirken çekilmiş fotolarım var ama çok halk sağlığını tehtid eder seviyede yani koyamıycem.



Aaa şimdi fotoğraflara bakınca gördüm biz o gün purikura da çekilmiştik. Hemen o rezil fotoları koyuyorum flskdjfsldkf




 
Japonca yazan (ほうれんそう) pozunu ancak Mamo'Nun Alice skecini bilenler anlar sori. Ya ordaki bacaklarım ama lfskdjfksdjf nebçim bi makine o abv kısa bacaklı japon mu sanıyon sen beni bacaklarımı uzatıyon zaten 1.72 boyum var!!! Yalnız Japonya'dan dönerken getirilecek en güzel hatıralardan biri purikura fotolarıymış, şimdiki aklım olsa daha çok çekilirdim herkeşlerle. Neyse bi dahakine...

Of bu purikurayı çekilirken de girdik kutuya fotoları çektik, üzerlerine resim falan çizdiğimiz kısmı bulamıyom. Kutudan çıktım arıyom arıyom yok. Gittim görevliye derdimi anlattım. Kenarda sinsi bi perdeden giriyomuşuz fklsdjfskjdf tabi biz onu keşfedene kadar otomatik olarak arkaplan falan seçmişti (geri sayımlı seçme kısımları da). 

Geçelim ertesi güne. O gün vefasız Asami'yle buluşcaktık. Hani bi önceki yıl Çanakkale'ye gelen 2 hafta boyunca yemeyip yedirdiğimiz, içmeyip içirdiğimiz kız. Ve Ehime'de benle sadece 1 kere toplu buluşmada buluşan kız. Türkler olarak hakikaten misafirperverliğimize bi çüş brüşşş sakin demek gerekiyo bence, sonra aynısını göremeyince çok bozulduk çünkü biz. 

Ben tabi soğuktum Asami'ye ama Refü geldi buluşmamak olmaz diye. Okuldan Asami'yle beraber çıktık gittik Ookaidou girişine. Refü 1 saat kadar geç kaldı fksdjfsldkjf çünkü bozulan bavulunu yaptırcak yer ararken yine olaylar olaylar. Tabi o 1 saat boyunca Asami'yle konuşmak zorunda kaldım flsdkjfskdjf 

Neyse bizi yemeğe götürdü. Hakkaten güzel ve geldiğimden beri sağlıklı yemek yiyebildiğim nadir anlardan biriydi.
 
Bunlara ek olarak pilav ve çorba vardı. O sarmamsı şeyin içinde ne vardı ki yaa bizimki gibi etli pirinçli dolma diye hatırlıyom ama bilemedim.
Yemekleri de o ısmarladı ilginçtir ki biz de hiç aaayy yokk falan demedik flsdkjfşsdkjfd Zaten paramız suyunu çekmiş Tokyo'da.

Sonrasında Asami'den ayrılıp takılmak istiyoduk biz Refü'yle ama Asami peşimizden ayrılmadı flsdkjfsd Önce kombiniye gittik Refü'ye dönüş bileti aldık Tokyo'ya. Sonra dedim biz biraz dolaşıcaz hediye falan alcak Refü senin işin varsa git dedim lfskdjfskdjf yok gelirim dedi. Sonra ay hava çok soğuk ama gitmesek mi dedim, denshaya gittik. sen tuttur sizi bindiricem diye lfskdjfskjdf yav diyom hava soğuk sen git. Yok gitmedi, anladı da pislik mi yapıyo nedir dicem ama yok kız o kadar da değil yine çok yardırmak istemiyom üzülüyom sonra sevmiyom değil yani, vefasızlığına kızıyom.
Bu bizi bindirdi denshaya, sonra gitti. refüye diyom kak inek çabıııkk diye ama inmedik. 1 durak sonra indik ve Ookaidou'ya geri döndük flskdfjslkdf  Allah da böyle belamızı verdi demek ki kıza öyle davranırsam pisliq gibi.

Neyse bi kafeye oturduk. Göya refüye kakigouri yedircektim macchalı. Ama bi baktık bambaşka tatlılar almışız baya da sonra farkettik fpskdjfsodfjkslkdf
Bu arada öyle otururken benim kazağımın kolumda bi şey varmış onu aldı Refü bi baktık takma kirpik fsjdfsjdf nal kadar böyle fskdfjslkdfj Yani ancak Japonya'da başa gelecek bi şey zaten.

İvit bu yazı da buraya kadar olsun.

27 Temmuz 2016 Çarşamba

Ne dinliyorum #27

Bunu da ne zamandır güncellememişim. En son Aralık sonunda Back Number girdisi yapmışım. O konuda bi değişiklik yok flsdkjfsdjkf hala çılgınlarca dinliyorum evet.

Bunun yanında bi kaç aydır spotify takıntım başladı. 3aylık premium denemesi ile de hepten bağımlısı oldum. Yeni şeyler keşiflemek için mikemmel *3*

Malsif Japonca şarkılar çok sınırlı ama, en güzel listeler visualkei listeleri. Yoğun okul dönemi, finallerdi, japonya günleri poster video hazırlıklarıydı derken, uyanık kalmak için sürekli visualkei listelerinden gittim. 
En fazla Sid, Direngrey, X Japan dinledüğüm için açıkcası diğer grupları pek dinlemişliğim yok. Hangi gruba el atsam melodisiz safi brutalli çıkıyodu o yüzden pes etmiştim. Ki işte spotify sayesinde çoksel gruplar keşifledim (yani gruplar 10-20 yıllık ama ben ilk dinliyom sonuçta sori)

Bi kaç grubu listeme aldım ama içlerinde en beğendiğim Mucc (Japonca okunuşuyla Mukku). Sonradan farkettim ki zamanında sevdiğim Inu x Boku SS'in opening şarkısı onlarınmış meğersem!

Neyse lafı uzatmadan başlıca sevdiğim bi kaç şarkıyı buraya bırakıyorum. Neredeyse hepsini sevdim yalnız seçmek çok zor o yüzden!

Spotify'ın bana çaldığı ilk Mucc şarkısı. Ve bunu dinledikten sonra takibe alıp her şeyini dinlemeye başladım zaten.
Bi kere Tatsurou'nun sesine ölüp bittim, sonra da şarkıda böyle bi eskiler havasına giren kısma bayıldım. Zaten çoğu şarkısında böyle nostalcikimsi kısımlar olduğu için sevdim sanırım. Ben öyle düz böğürmeli v-kei'ler kaldıramıyom yaşlandım artık.
Başka bakayım ne seçsem.....

Sanırım bu şarkıda sesi daha iyi seçiliyo.Bak bu da mesela 70ler türkpopu falan çıksa şaşırmam flsdkjfskdjf hakkaten öyle eski şarkı uyarlamaları falansa cahilliğimi mazur görün araştıramıcem.


Bunu da dinlemekle kalmayıp izleyin bencesi.Böyle konser videoları izleyince ruh halim "AKB konseri bile olsa Japonya'da canlı canlı bi konser izlemeden ölmicem" oluyo.

Diyeceklerim bu kadar. Görüşürük.

26 Temmuz 2016 Salı

2. Tokyo çıkartması - Dönüş macerası | Japonya Günlüğü #46

Bu yazı bugün biter mi bilemiyorum ama bakalım bi deniycem.

Refü'nün başına Japonya'ya gelirken milyor olay gelmesi yetmezmiş gibi bi de üstüne bavulunun çekme yerini bozmuşlar, o çıkmıyodu. Ve o şekilde 20-25kg bavulu taşıma sürüklemek çok zordu malsif. Ama ben inat ettim ah kafam salak kafam, tutturdum İkebukuro'ya gidelim diye.

Çünkü figürlere doymadık ya biz. Ehime'ye dönüş uçağımız da 5, 5.30 mu neydi. Tüm gün havaalanında mı beklicez dedim. Hem de Refü'nün bi japon arkaaşı Ikebukuro tam fangörller için demişti. Hem de ben bi önceki Tokyo'ya gidişimde Ikebukuro'ya gidememiştim, uzak kalmıştı hazırladığım seyahat güzergahlarıma. Durarara'da da çoh güzel gözüküyodu şimdi yani Ikebukuro fsdkjfsdkjf Dedim ben bi şekilde taşırım bavulu kak gidek diye. Netten de Rashinban (figür dükkanı) adresini aldık.

Sabah toplanıp çıktık işte, daha denshaya varamadan bavulu çekmekten ölmüştüm ben flsdkjfsdkfj allam ne büyük acıydı kollarıma belime o bavulu sürüklemeye çalışmak.

Neyse ilk darbeyi de Ikebukuro'da indiğimizde çıkmamız gereken tarafta asansör ve yürüyen merdiven olmamasıydı :::::::::::::) Allam nasıl zorlanmıştık lan tövbeler hatırlayınca yoruldum. Sonra gidip yine kahvaltı yaptık ve Rashinban'ı aramaya başladık. Bulduğumzda heycandan gebercektik çünkü kalabalık fangörl topluluğu ile çok heveslenmiştik. Bavullar sorun çıkardığı için ben kasiyer çocuktan rica ettim yanına bırakabilir miyiz diye saolsun yardım etti. Sonra biz daldık dükkana ama allam ilerleyemiyoruz bile böyle bir kalabalık olamaz!!! (Bu arada o günden hiç foto yokmuş :''( Yükler yüzünden çekmemişim glb. Önceki Tokyo fotolarından videolarından koyyim çok sıkıcı gözükcek yoğsam yazı)
video
(Aralık ayında Akihabara'dan :'''( )

Dükkan'da turumuz bitince tam bir hayal kırıklığıydı. Çünkü sıfır figür ve sırf rozet vardı. Milyor figür almış insanlar artık rozetle zırtla pırtla tatmin olur mu lan!!! Ama yok dedik elbet vardır burda bi yerde. Kasiyere gittik yine sadece burası mı diye. Yan tarafı gösterdi. Oraya da gittik, sırf kız figürü olan tek tük figürler, gerisi rozet.  Sonra biz o 8 katlı binanın her katına çıktık. Bi kat sırf kospiley şeyi, bi kat bilmem ne falan ama figür yok. Hatta bi kat Utapuri Cafe idi ::::::::::::))))) Ve biz o hayalkırıklığı ve telaş ile girmedik! GİRMEDİK!!!! Sen o hayalkırıklığıyla kalmışız ortada zaten, bi anda Refü "Burcu!!!" dedi ve asansöre bindiği an kapı kapanmasın mı. Lan kadın bi söyle demi fskdfsşdlkfsşdlkf Ben kaldım orda. Kadında telefon yok!! Asansör baktım kaçıncı katta durdu. Gittim baktım yok. Bütün katları önce yürüyerek sonra asansörle dolandım en son ağlayacaktım bi köşede fksdfşslkdfşlskd Hatta kadın acaba girdi mi içeri diye utapuri cafeye kafamı bile soktum. Sonra bi şekilde alt katta karşılaşdık şflksdşfksdfşk ve siktir olup gittik boynu bükük şekilde. Bi de nasıl kalabalık Ikebukuro, haftasonu diye midir nedir. Zaten bunalmışız. Acı içinde bindik denshaya.

Bi diğer acımız da o gün utapurinin 5. konseri vardı ve biz malesef bilet alamadığımız için çeşitli aksaklıklar sonucu gidemiyoduk. Hayallerimizden biriydi ve aynı yerde olmamıza rağmen bi kaç saat uzağımızda olmasına rağmen gidemiyoruz diye yıkılmıştık. 

video
(Aralık ayı Harajuku Takeshita Street'ten)

O acılar yüreğimizde bindik denshaya. Bir sürü sorunlu tip oturdu etrafımıza bi de onlara sinirlendim fsdşkfsşdlkf Sonra sen bi anda herkes inmesin mi denshadan. Biz hiç takmadık daha gelmedik ki diye. Sonra şefer geldi son durak dedi. Biz şok içinde indik. Ben gittim biletçiye dedim havaalanına nerden biniyoz. İndiğimiz güzergahı gösterdi aynen. Alla alla dedik neyse bekledik diğer denshaya bindik. Bi kaç durak sonra o da son durak demesin mi fşsldkfsşldkf allam çıldırıcaktım!!! Doğru denshaya biniyoz eminim yani, neyse yine bi sonrakine bindik ama benim giderken 1.5 saat süren yol olsun mu 3, 3.5 saat. Denshadan inerken artık uçağı kaçırdığımız kabullenmiştik. İnince bizim terminali bulamadık bi de zaten. Sonra mal gibi kaldık ortada fsşldkfşsdfksodf

Önce gittik bavullarımızı bi dolaba yerleştirdik 500yen mi 700yen mi neydi glb. 2 dolaba anca sığdık tabi. Sonra gittik oturduk bi yemek yedik fşsldkfşsdlkfsşlkdf but first let me eat yane! Napcaz diye düşündük. Otobüsle mi gitsek olduk. Bu arada pazartesi günü de okulum tatil olmasna rağmen c.tesi akşamından dönmeye çalışmamızın sebebi belki önceki yazılarda da bahsetmişimdir toplantıları oluyo diye, bi tane festivale hazırlanıyoduk 1-2 aydır, pazar günü o fest vardı ona gitmek zorundaydım, o yüzden. Ki bu şartlarda tabisi fest de yattı. Bileydik dururduk negsel ptesi gecesine kadar püh falan olduk fsdkjskjdf

(Christmas'da Tokyo İstasyonu'nun ışıklı gösterisinden)

Sonra gittik, bilet almaya, 11bin yen mi ne dedi. Dedik hösstt!!! Sonra bi netten bakalım daha ucuz olyü dedik. Bi baktık benim şarjım bitmiş ve şarj aletim dolaba koyduğum çantamda :)))))))))) Refü'nün de başka şeyler alması gerekmesin mi :))))) Biz 2 dolabı da açıp üstüne bi 500-700yen daha vermek zorunda kalmayalım mı :)))) Hepten sinirlerimiz bozuldu. 

Neyse bi şekilde bileti aldık ama ertesi günün sabahına. En az 15 saat falan havaalanında kalcaz yani. Neyse dedik etrafda bir sürü tükkan var gezeriz onları dedik. 10-11 gibi onlar da kapanmasın mı fşsdkfpsodfkspdofksdpokf Allam sabaha kadar uyumadık, masalarda oturduk bi şeyler izledik, sürekli tek açık olan kombiniye gidip tıkındık, kahveler bol bol kahveler tükettik.

Bu da heo görüp merak ettiğim bi türlü almadığım nikuman. Etli eppek yani. Ama böyle bir pufluk tatlışlık yok. Olsa da yesek allah, diyetli diyetli hiç hoş olmadı bu görsel. Neyse en son artık uçağımıza binme vakti gelirken ben son enerjimde bitmiş şekilde koltukta uzanmıştım Refü bi anda allah kahretsin diye mi bağırdı ne bi şey dedi tam hatırlamıyom şu an bi anda dikildim ve bir baktım.....Bir baktım kii....Utapuri 5. konser çantasıyla koşturan bi kız :::::::::::::::) Konsere gitmiş, bir sürü ürün almış ve evine dönüyor belli ki. Allam ne küfür ettik ne saydırdık var ya. O kadar çektiğimiz şey üzerine yapılır mıydı bu fsdjkfsoıdpfjsdoıfjsdf

Uçakta da bir uyumuşuz. Bi ara nası bi türbülansa girmiş uçak kafamı falan vurup uyandım ama "ay hiç uğraşamam şimdi" olup geri uyudum. Uykum olmasa uyanık olsam kalp krizinden gitmiştim büyük ihtimalle o yüzden isabet olmuş fsldkfsşlkdf

Neyse Ehime'ye varınca ben Refü'yü oteline yerleştirip kalan miligram enerjimle kendimi yurduma attım ve aaaağşama kadar uyudum. Sanırsam o gün dışarı çıkmadık. Bilemedim bi ajandaya bakıyım yazmış mıyım. Yok bi şey yazmıyo. Ben de hatırlayamıyom pek. Neyse çıkmadık dışarı diyelim bu blog yazısı da burda bitsin.


Aaaa bunu unutmuşum! Ikebukuro'da tek aldığım şey. Ofkors Rejet! 2. el olduğu için 500yencikti hem de. Sınırsız yastık stoğumda yerini korumakta kendisi. Hatta şunu da söyliyim belki zamanı gelince yazmayı unuturum. Türküyeye dönerken hiç bi yere sığdıramadım elimde götürüyodum ki kore uçağında kafamın altından kayıp bi teyzenin önüne düştüydü bu çıbıl sekuşii adamlı yastık fsdşfksdşflksşdlfksşdlk teyze bi süre bakıp sessizce uzatmıştı.

Oldu o zaman görüşürük.